Druktemaker(s)

2

Sinds drie jaar ben ik zelfstandig ondernemer. De keuze om voor 
mijzelf te beginnen werd deels gemaakt door mijn laatste werkgever, 
maar is vooral ook een bevestiging van wat ik eigenlijk mijn hele leven al moest doen. Op
 mijn 23e jaar ben ik gaan werken en daarbij golden een aantal zaken als “status verhogend”.
 Zo waren er de werkgever (werk je wel voor een gerenommeerd bedrijf?), je salaris 
(kon je mee met je vrienden?), en uiteraard je leaseauto…

Ook voor mij was dit ‘een dingetje’. Wat voor mijn vader gold, die ook een arbeidsverleden heeft in commerciële functies, gold ook 
voor mij: “ik wil wel in een knappe auto rijden!”
 En zo geschiedde: van een Volkswagen Polo, naar een Golf, een Passat en daarna de onvermijdelijke station Passat. Na een aantal werkgevers, een
 meegroeiend salarisniveau, een team dat ik mocht aansturen en een steeds groter ego, moest 
er natuurlijk een echte Audi komen. Eerst een bescheiden A3 en daarna, gewoon omdat het
 kon, mijn droomauto: een lease 
Audi A4, TDI Quattro, S-Edition. Wow! Wat een briljante auto en wat was 
iedereen onder de indruk! Vrienden, broers, ouders, collega’s, buren, iedereen zei
 (en dacht ongetwijfeld): het gaat goed met hem!

Ook op de weg begon ik me zo te gedragen. Ik reed een dikke auto en had het 
allemaal voor elkaar. File? Geen probleem, graag zelfs! Ik had een 
meesterlijke geluidsinstallatie, getint glas, een multi media systeem: de auto was 
het bekijken meer dan waard. Zoals zovelen om mij heen kroop ik elke dag weer
 achteraan in die lange rij. Op weg naar gesprekken, meetings, vergaderingen en ander zinloos 
gebabbel. De snelheidsbekeuringen vielen steeds vaker op de deurmat, rechts inhalen of 
bumperkleven waren de norm. ‘Ze moesten gewoon een beetje doorrijden.’ Vond ik.

Totdat ik dus voor mezelf begon. En die mooie auto moest inleveren. Plots was ik aangewezen op het OV, 
mijn fiets en zo nu en dan de auto van een vriend of vriendin. Aangezien ik mij
 bezig houd met social media advies, besloot ik werkelijk 
”het nieuwe werken” te omarmen. Werken in bedrijfsverzamelgebouwen, meetingpoints, thuis, 
koffiebars etc. Ik zag nooit meer een A-weg en stond opeens niet meer in de
 file. Eigenlijk best wel lekker.

Na verloop van tijd haalde ik mijn oude Renault 4 uit Frankrijk, die stond gestald bij mijn ouders. Oldskool autorijden zonder
 airco (wel ARKO, Alle Ramen Kunnen Open), stuurbekrachtiging, radio of 
comfortabele stoelen. Maximum snelheid 115 km/uur. Heerlijk! Genieten van autorijden
 op momenten dat iedereen op kantoor zit en het mij uitkomt! De Renault werd opgevolgd door een oude Citroën HY camper bus. Toen kon ik nog maar 80 km/uur..

Je vindt me dus steeds minder vaak op de weg. Wat me nu meer dan ooit opvalt is het
 weggedrag van veel automobilisten. Het zijn dwazen. Mensen 
denken alleen op de wereld te zijn. En ik schaam me met terugwerkende kracht ook voor mijn eigen gedrag. Ik was ook zo roekeloos, a-sociaal, onoplettend, geïrriteerd, kortzichtig,
 onverantwoord. Excuus aan al diegenen die ik in het verleden op de weg onjuist 
bejegend/benaderd/behandeld of ingehaald heb. Ik zie nu in hoe mooi de wereld rondom de weg is. Er 
valt zoveel te zien en te beleven, ik kan het iedereen aanraden.

Groet van een overtuigde “nieuwe” werker en rijder.

Ben jij ook zo’n ex filedier als Jurjen? En wil je jouw verhaal vertellen op ons blog? Dat kan! Stuur dan een email naar info@filedier.nl en we nemen zsm contact met je op.

Deel dit bericht

Over de auteur

Filedier Verkeersonderneming

Onze bloggers Monique, Marina, Marco, Laura, Benny, Sander en Matthijs staan u graag ten dienst: info@filedier.nl

2 reacties

  1. Avatar

    Wat een mooie ontboezeming. Zou ook als ingezonden stuk in Autovisie niet misstaan! Wel de liefde voor de auto maar niet voor de file is een prima boodschap. Wellicht dat de ANWB het in de Autokampioen kwijt kan. dank en succes

Filedier gaat verder
als Ways2go

De afgelopen jaren hebben we een hoop
mooie acties voor werkgevers en
werknemers aangeboden. We denken dat
we jou nog beter kunnen informeren over
duurzame manieren van reizen of om je uit
te dagen op een andere manier te reizen.

Daarom gaan we verder als Ways2go en
helpen Nora, Otto, Daan en Emma je verder
om nieuwe reismanieren te ontdekken.
Want je reis van A naar B kan altijd beter,
slimmer en/of duurzamer.