De Huiskamer van Rotterdam (deel 2): de nieuwe flexwerkers

1

Het is een nieuwe generatie die de hele dag in koffietentjes zit te werken. Zelfstandigen die je bijvoorbeeld in De Huiskamer van Rotterdam zult aantreffen. Te vinden op Rotterdam Centraal. En niet in de file.

Revolutie van het flexwerken

Vorige week kreeg Frank het woord, deze week laat ik mijn buurman, die aan de leestafel naast mij met een hoofdtelefoon op met een collega zit te Skypen, aan het woord. Hij heet Jonathan en is vandaag voor het eerst bij De Huiskamer. Meestal werkt hij vanuit huis, zit hij in cafe’s of bij de bibliotheek van Rotterdam. Maar met name cafe’s zijn vaak verre van ideale werklocaties, want:

Bij sommige cafe’s is het minder gewenst waardoor ze om de 5 minuten aan je tafel staan om te vragen of je nog wat wilt drinken of eten. Dan zit je daar een halve dag en wordt je op een gegeven moment die tent uitgekeken als je niet genoeg bestelt en anders zit je alweer aan een rekening van 30 euro. Dan kan je net zo goed een kantoorpandje gaan huren voor een dag. Dus dit hier – wijst om zich heen – is ideaal. Ik zit hier goed. Ik blijf vandaag tot 6 en om 1 uur komt m’n vrouw langs met m’n kind en dan ga we ff een uurtje lunchen en ga ik daarna weer verder.

Jonathan zit aan de business kant van het bouwen van webapplicaties. Hij werkt samen met een team developers die allemaal uit regio Enschede komen. Hij is zelf een Rotterdammer maar reist dus ook regelmatig naar Enschede. Hij bestempelt zichzelf als een werknomade, zonder vast kantoor.

Ik heb ook veel thuis gewerkt maar heb sinds 7 weken een kind, dus dan is het bijna niet te doen. Als je een goeie internetverbinding hebt kan ik met iedereen ter wereld werken. Dus dat is belangrijk. En die verbinding is hier in De Huiskamer goed.

Werken, dat doet hij zo:

Zoals net, toen je mij aansprak, dan neem ik dus de hele dag even door via Skype want het team is bezig met een nieuwe webapplicatie. De hele dag krijg ik dan updates door via de mail of via Dropbox. Steeds zie ik of er iets nieuws is aangepast. En dan Skype ik tussendoor vaak ook nog even met degene die de controle heeft over de developers en speelt hij mijn ideeën weer aan hen door. Om 2 uur zo meteen ga we weer even Skypen om te kijken hoe zij de feedback hebben opgepakt. En in de tussentijd doe ik mijn andere dingen.

Leuk allemaal dat geskype en geflexwerk maar heeft Jonathan geen vrienden die zo niet werken en zelf wel elke dag als een Filedier in de file staan?

Ja natuurlijk wel maar je moet die mogelijkheid natuurlijk wel hebben. Kijk, als internetondernemer is het een stuk makkelijker dan wanneer je een verkoper in een winkel bent. Of als je constant face-to-face contact moet hebben met je team of met je klanten. Ik heb veel vrienden die gewoon voor een bedrijf werken en dan moet je wel een manager of directeur hebben die een beetje meegaat in deze revolutie van het flexwerken.

Over het algemeen hoor ik best nog vaak iets in de trant van: “thuiswerken, ja dan heb ik geen controle meer over mijn personeel, dus ik heb ze liever elke dag op kantoor.” Uiteindelijk is het vaak een oudere generatie die daarvoor de regels bepaalt. Maar ik denk dat het wel op grote schaal gaat veranderen, dat deze generatie straks steeds meer vanuit huis of waar-je-wilt gaat werken zolang de opdracht maar gedaan wordt. Want ik denk dat dàt het grote verschil is, ik heb immers een taak en die moet af. Op resultaat word ik afgerekend en dus neem ik mijzelf in de maling als ik dat niet doe. Maar je hebt natuurlijk nog heel veel werk waar dat veel minder voor geldt, waar je gewoon aanwezig moet zijn. Het meer traditionele werk.

De nieuwe flexwerkers, ze verschuilen zich niet onder een lullig systeemplafonnetje ver weggestopt in een industriewijkje. De nieuwe flexwerkers, ze brengen de stad weer tot leven onder het aloude credo “niet lullen maar poetsen”. En in de voorhoede.

Deel dit bericht

Over de auteur

Filedier Verkeersonderneming

Onze bloggers Monique, Marina, Marco, Laura, Benny, Sander en Matthijs staan u graag ten dienst: info@filedier.nl

1 reactie